سنسور القایی: علم الکترونیک در خدمت فناوری
سنسور القایی، یک وسیله پیشرفته الکترونیکی است که بدون نیاز به تماس فیزیکی، قادر به تشخیص اهداف فلزی، به خصوص فلزات آهنی، می باشد. این سنسورها همچنین قابلیت تشخیص فلزات غیرآهنی مانند آلومینیوم، برنج و مس را نیز دارند. با این حال، استفاده از اهداف فلزی غیرآهنی ممکن است محدوده عملکرد این حسگرها را محدود کند.
محدوده سنجش حسگر القایی:
محدوده حسگر یک سنسور القایی، فاصله ای است که این حسگر می تواند بدون مشکل، هدف فلزی را تشخیص دهد. این فاصله سنجش در برگه اطلاعات سنسور مشخص می شود. در زمان تشخیص فلز غیرآهنی، برخی از عوامل اصلاحی نیز در برگه اطلاعات ذکر می شوند. فلز غیرآهنی، هر فلزی است که حاوی مقدار قابل توجهی آهن نیست. به عنوان مثال، برنج، آلومینیوم و مس از جمله فلزات غیرآهنی هستند.

مثال عملی:
برای تشخیص یک جسم برنجی، کافیست فاصله حسگری را در برگه اطلاعات در 0.5 ضرب کنیم. به عنوان نمونه، اگر می خواهیم جسمی از برنج را تشخیص دهیم و فاصله حسگری 12 میلی متر باشد، فاصله واقعی حسگر تا جسم برنجی 6 میلی متر خواهد بود.
اجزای سنسور القایی آتونیکس:
- بدنه سنسور: جایی که مدار کارکرد سنسور قرار دارد.
- صفحه سنسور: بخشی از حسگر که اهداف را تشخیص می دهد.
- چراغ نشانگر: نشانگری که در هنگام حضور هدف در محدوده حسگر روشن می شود.
- انتهای کابل یا رابط کابل: جهت اتصال به سیستم.
برچسب:
نویسنده: دلسا کریمی